Waterpokken op je eerste schooldag

De langverwachte dag is aangebroken! Maandag moest mama nog een gillend mannetje bij de juffies naar binnen tillen. Er was op gerekend dat er toen al naar school mocht worden gegaan. De tas is allang gekocht, het trommeltje en de beker staan klaar, Sebastiaan heeft hem al helemaal gek gemaakt met alle verhalen, meneer was er klaar voor en.... mocht niet. Mama heeft bijna in tranen pake en omagebeld om extra op te passen en daarna de juffies om te horen of onze zoon niet in diepe depressie was geraakt, maar die was er inmiddels weer overheen. Thuis maar meteen een enorme aftel kalender gemaakt met veel Carsstickers (Berend) en sterrenstickers (Tessel). Op de kalender staat precies op welke dag we wat gaan doen. Als pake 's avonds nog belt om te horen hoe het met het mannetje gaat noemt hij meteen maar alles op: dan ga ik naar school, bso, juffies en pake en oma. Tsja, het is ook wel veel.

Maar vandaag was het zover. Mama lag pas om half een in bed omdat mama ging drinken met de andere mama's van de creche. Meteen alle praktische mamadingen gevraagd en veel advies gekregen (waar je de gymschoenen moet kopen, welke stickers in de vaatwasser kunnen omdat je nu overal namen op moet schrijven en dat je blij mag zijn dat het juf Mar jo is geworden). Licht aangeschoten wil mama in bed duiken en gaat nog even bij ons jongetje kijken. Die is wakker en...... zit onder de rode bulten: waterpokken van Sebastiaan....... We liggen een uurtje in het logeerbed en dan wil hij weer in zijn eigen bed slapen. Vanochtend stond een wat trillerige zoon naast ons bed die wel echt naar school wilde.

Met papa en mama naar school. Eerst Tessel wegbrengen, die gaat in de middag voor het eerst wennen bij juf Karima. Ook al zo'n grote dag, maar met iets minder impact. Daarna het staan op het schoolplein. De andere moeders stromen binnen. Even een arm om mama's schouders die het ook even te kwaad heeft en we mogen naar binnen. De kleine man mag in de kring gaan zitten en juf zet de stoel van Sebastiaan naast hem neer. Hij heeft zijn eigen sticker (een poes) op de kapstok en op zijn stoeltje. We zwaaien bij het raam en dan krijgt hij het even te kwaad. Maar dat was snel over.

Papa gaat hem halen om kwart voor twaalf. Het ging uitstekend. Hij heeft gerekend (was heel moeilijk mama) en een verhaal geluisterd. Het was indrukwekkend en hij wil perse vrijdag weer. Mama is vroeg thuis om alle verhalen te horen, maar onze man ligt met een rood hoofd en enorm veel pukkels op de bank in zijn pjyama. Ziek, ziek, ziek. Mama is nog niet thuis of de telefoon gaat: of we Tessel willen halen vanuit de groep van Karima, want...... waterpokken. Dus nu hebben we er twee thuis.

Onze kleine meid heeft het uitstekend gedaan vertelde de juffies. Heel veel gepuzzeld (moeilijk juf en 'past niet') en bij het boekje lezen het verschil weten en benoemen tussen een plaatje van een plant en een bloem. Juf Karima was erg trots op onze kleine meid. en wij natuurlijk ook.

Uitspraken:

We zijn de kerstboom aan het opruimen. "Spanje'. 'Wat zeg je , Tessel?', 'Spanje'. 'O, de boom is weg net als Sinterklaas', 'Ja en pieten eng'.

Ik ben de tuin aan het opruimen, de bladeren in de container aan het doen. De kinderen moeten mee naar buiten, want Erik gaat stofzuigen. Na tien minuten dreinen, huilen en tieren zegt Berend: 'Binnen was ik wel blij en nu niet'

Tuut nou, mama? (waar is mijn speen?), 'comjuter nou bleven' (waar is de computer nou gebleven), 'Goed idee, mama mag' (mama mag de ipad terug). Tessel gaat steeds beter praten, maar het meest duidelijk blijft: 'LAMPIE AAN' als we de lamp in de overloop uitdoen als ze in bed ligt.

Een fijne relax vakantie

We zijn en masse aan het genieten van de vakantie. Wat een heerlijkheid!!! De pjyamadagen rijgen zich aaneen en we hebben vierkante ogen van televisie kijken en pijn in onze buik van alle lekkere hapjes.

Al twee weken hebben we kleine hoogtepuntes. Juf Leonie was vorige week uitgevallen en daarom werd Tessel tijdelijk opgevangen in de groep van Berend. Op 1 februari is het immers al zover, dus ze dachten dat het wel even moest kunnen en het was al aan Berend beloofd. Ook al kwam er na een uurtje een vervanging, toch mocht Tessel de hele dag blijven. Mama kwam het meisje halen bij een hele trotse juf Karima. Het was uitstekend gegaan. Ze had keurig haar broer gevolgd in zitten aan tafel, lezen in de leeshoek en slapen op de kleine bedjes. Ook de andere kindjes kwamen aan mama vertellen hoe goed Tessel was geweest en dat ze met haar hand in hand om de tafel hadden gedanst. Mama heeft met tranen in de ogen naar haar knappe dochter gekeken. Mijn lief meisje en haar lieve broer voor zulke goede begeleiding.

Daarna een paar dagen logeren bij pake en oma met als hoogtepunt het pannenkoekenschip in Groningen. De kerstbomen, lampjes en draaimolen waren ook mooi van een afstand, maar het clownsgezicht op de pannenkoek was het echte hoogtepunt. Ook het winkeltje dat oma had gescoord deed het goed. Pake en oma hebben het goed volgehouden ondanks alle medische ongemakken van de laatste tijd. Papa en mama waren dus helemaal blij. Lekker op woensdag de kroeg in en uit eten. Donderdag een lange dag met werken tot een presentatie in de raad van die avond aan toe. Het werd enerverend, want ook het stuk met het besluit tot samenvoeging met Wassenaar werd die dag naar de raad gestuurd. Dat viel niet bij iedereen goed en maakte een vrij ontspannen presentatie tot een indrukwekkend schouwspel tussen raad en burgemeester. Maar vrijdag, vrijdag had mama een daadwerkelijke vrije dag, helemaal alleen. Meteen hele huis schoongemaakt....

Op zaterdag rijden papa en mama via pake en oma naar opaopa en omaoma. Pake had een verlopen virusprogramma en heeft op alle manieren papa en mama aan het hoofd gezeurd (via de chat in wordfeud, want pake en mama zijn aan het scrabbelen via de ipad; de telefoon en face-to-face in de Mc Donalds), er werd dus omgereden. Na een zeer gezellige middag bij de overgrootouders (met mooie cadeaus) op naar Borger. Oma had een mooie gourmet bedacht, maar het 10 jaar oude toestel gooide wat roet in het eten door voor een volledige black-out te zorgen. Gelukkig hadden de buren er nog 1, dus het feest kon weer verder. Wel zonder de kindjes, want die lagen al plat. Na een heerlijke brunch weer naar huis. 

Op tweede kerstdag is Berend van zijn stoel gevallen van verbazing: alles mocht!!!! Maar dan ook alles!!! Vier films achter elkaar, hele zak chips, hele dag in pjyama, twee!! glazen cola. Het jongentje waande zich in de hemel. Kerstdag op zijn best. Tessel scharrelde er lekker tussendoor in haar bloemenmeisjesjurk. Mama was ook helemaal gelukkig: nieuwe zomervakantie uitgezocht en geboekt!!! Frankrijk in de Vendee, klein parkje met huisjes, een zwembad, bar. Kortom alles wat ons gelukkig maakt en nu geen 2000 euro alleen al aan het vliegtuig. We gaan met de auto, het is 900 kilometer. Eigenaren zijn Nederlanders en helemaal ingesteld op kinderen, gezelligheid en de finale van het voetbal als we op 1 juli aankomen..

De rest van de week staat in het teken van lekker borrelen: Hans en Sietske, Martine en Johan, Roger en Irene. Iedereen voegt gezellig in, de kinderen spelen (behalve gister omdat Berend nog niet gegeten had, was hij niet te genieten). Op naar oud en nieuw, de asti staat al koud..

Een donkere dag voor kerst

Het is donker, diep, diep. donker. Door de regen en de duisternis zijn we om half vier op weg naar de kerstborrel in Wassenaar. Mama's werk loopt vooruit op de samenvoeging met Wassenaar en voor het eerst vieren we de kerst in het statige Paauw, het enorme huis van Wassenaar. We gaan met zijn drieeen. Mama heeft Berend in een nette spijkerbroek en shirt met kraagje gehezen, Tessel heeft aandoenlijk truitje aan van oma: paars met bootjes en muts met kwastje.

Het is warm en gezellig in de auto. De ramen zijn lichtelijk beslagen. Naast mij zit mijn grote zoon, voor 1 keer mag hij op zijn stoel voorin. Luidkeels zingt hij Sinterklaasliedjes die mama probeert te vervangen door kerstliedjes. Maar we komen niet verder dan kerstklokje kling en o dennenboom, dus al snel klinkt er weer Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht. Het is druk op de weg met allemaal mensen die van of naar een borrel rijden. Het glazen huis van 3fm begint zondag ook en daarom zijn de wegen in Leiden alvast omgelegd. Maar we komen er. 'Mama, weten we de weg wel terug?'.

Het ernorme huis (aan de A44) is mooi verlicht. Op het bordes staan twee enorme kerstbomen. Het is een groot 18de eeuws huis. Eigenlijk horen hier de koetsen aan te komen met vrouwen in enorme jurken en mannen met hoge hoeden. Maar op 16 december 2011 komen de auto's de oprijlaan oprijden van de medewerkers van Wassenaar en Voorschoten. De standaard ambtenarenauto's: volvo's, fords worden keurig naast elkaar geparkeerd en een stoet van mensen begeeft zich naar binnen. Binnen is het prachtig. De hoge gangen zijn versiert en in de grote hal staat weer een enorme kerstboom. Van de kroonluchters hangen grote kerstballen en de champagne vloeit rijkelijk. Mama is op dit soort momenten blij dat we samengaan met Wassenaar, de allure is nergens anders in Nederland.

Binnen is het druk, de mensen kijken vertederd naar de twee kleintjes. Ze gedragen zich keurig en ondergaan alle aaien over hun bol. Marc, de wethouder van Wassenaar (zelf opa) haalt zelfs appelsap. De speeches van de twee burgemeesters worden wat ongeduldig aangehoord (Op redelijke gesprekstoon: 'Mama, wat zegt die meneer?'). We lopen uit de drukte, in de hal staat de tafel waarop de binnenkomst champagne heeft gestaan. Hier kan lekker onder de tafel worden gespeeld. De kinderen vermaken zich met het laten schrikken van mensen die langs komen door plotseling onder de tafel tevoorschijn te komen (er zit een kleedje voor). Mama staat ernaast een glas en praat met collega Peter en met medewerker Ruud. De week was enerverend, het definitieve keuzestuk voor de raad over de samenvoeging is klaar, in februari horen we hopelijk of we ook echt samengaan.

Na een uurtje nemen we afscheid van de grootsheid. Berend krijgt tot zijn grote vreugde nog een paraplu met een sterrenhemel aan de binnenkant. Maar goed ook, want buiten regent het. De kleine man loopt trots onder de grote plu. De poging om ook zijn zus een hand te geven mislukt, de plu is te zwaar. Maar samen lopen ze naar de auto, Tessel weliswaar bijna zonder oog door het uitsteekgevaar maar het lukt.

In de auto weten we weer geen kerstliedjes en onder een stemmig Sinterklaasjes bolle bolle bolle (bonne) gaan we huiswaarts.

Nogmaals Landal

In het kader van de traditionele weekendjes gaan we ook dit najaar in een huisje. Nu met Bas, Arjen en Annika. De Drentse hoeve in het land van Bartje is groot en ruim. En lekker aankomen, want de reis duurde (ook traditioneel) weer eens vier uur. Papa doet mama een enorm plezier en is op vrijdag al om 15.00 uur thuis, maar toch zijn we er pas weer eens om 19.00 uur. Het mag niet zo zijn dat we eens een vrijdagmiddag in Landal zijn. Papa bromt alweer zijn 'volgende keer Ockenburg'. Bas en Arjen komen ook later, dus we warmen knakworsten op en zijn wat standaard van slag. Berend en Tessel slapen op 1 kamer, maar Tessel kan alleen maar brullen. Pas om half tien is alles stil en vallen de papa's en mama op de bank. Ook bij Bas en Arjen heeft de Ipad zijn intrede gedaan, dus iedereen duikt met een stevig glas wijn achter een boek of scherm. Het is vrijdag, even de week eraf halen.

De volgende ochtend heeft het iemand behaagt om mama een prachtige anton-pieck uitzicht te geven. Op de rieten daken van andere hoeves ligt een klein laagje sneeuw. Het is uber romantisch, maar niet besteed aan al die mannen. Mama probeert Tessel en Annika nog te betrekken in het mooie moment, maar die zijn nog te klein. De dag begint uiteraard vroeg om 6.15 uur en verglijdt in ballenbakken, grote zandbakken, koffie met broodjes en lekker slapen tussen de middag. In de middag gaan Bas, Annika, papa en Berend zwemmen en van de enorme glijbaan. Arjen, Tessel en mama gaan boodschappen doen in Borger. We kijken of we opa en oma zien, maar nee. Arjen kookt lekker en het avond ritueel gaat aanzienlijk beter. Bas laat mama Wordfeud ontdekken: scrabble op de Ipad tegen elkaar. Pas om half een liggen we erin, veel te laat voor mama's.

Papa is ziek, Annika is ziek. Ook dat lijkt standaard te zijn dat er mensen ziek worden. We gaan toch maar even buiten lopen. Dik ingepakt stampt Berend het ijs van de plassen en genieten we even van de buitenlucht. Maar we zijn wat hangerig. Er wordt siesta gehouden, maar Annika moet op het bed overgeven en ook mijn kindjes slapen niet echt. Papa ligt op de bank. Maar de anderen vermaken zich prima. Het park is mooi, maar buiten is het wel erg koud en donker. Na het eten brengen we de kinderen naar Borger. Even logeren. We stoppen de kinderen in bed en rijden de eindeloze rit naar huis, we zijn blij dat de kinderen veilig al in bed liggen.

Echt Sinterklaas

De spanningen voor het Sinterklaasweekend waren al hoog opgelopen. Op de creche was een overdosis Pieten geweest. Tessel heeft als een aapje boven in de nek van juf Cora gehangen: eng, eng. Berend vond het na de eerste keer wel leuk. Op vrijdag staat de kinderradio de hele dag aan met 24-non-stop-Sinterklaasliedjes en geloof mij, er zijn niet genoeg Sinterklaasliedjes om de hele dag radio mee te vullen, mama kan het wel dromen. We bakken koekjes, filosoferen over wat het weekend gaat brengen. De spanning neemt toe bij ons bijna-kleutertje.

Papa en mama zijn aan het bijkomen van een uitgebreid gevierd vijfjarig bestaan. Op 1 december met zijn tweeen uit eten, gewoon in de Griek. Vrijdag nemen we de getuigen mee. We memoren vijf jaar: relatie terug (Rob), kinderen terug (de anderen, sindsdien zijn er 5 kinderen bij gekomen want Annika was er al, net), andere banen (en nu weer een nieuwe, Sietske), ouder worden en richting vijftig gaan in plaats van veertig (iedereen, behalve ik). De wereld is veranderd voor ons, maar toch voelt het aan tafel in het net iets duurdere restaurant als vijf jaar geleden. Wij blijven een beetje hetzelfde, de relaties blijven hetzelfde. Over vijf jaar weer.

Maar terug naar de zondag. De opa's en oma's druppelen binnen, de dag duurt lang. Papa zet maar vast allemaal lekkere zaken op tafel. Oma gaat wandelen met Tessel, dik ingepakt tegen de mieser. Boekjes lezen, Gruffelo kijken, maar het lijkt maar niet dichterbij te komen. Maar om 16.00 uur wordt er toch hard gebonkt op het raam. Net als vorig jaar verschuilen twee kleintjes zich op de bank, eng eng. Maar met veel oooo en aaaaa, is Berend toch bereid om even te komen kijken. ZIjn ogen vallen bijna uit zijn hoofd, zooooo veeelll. In de gang staan twee grote zakken en een wasmand. Mama is ook redelijk bedeusd van het hoeveelheid en heeft de helft toch echt zelf gekocht.

Het grote uitpakken begint, nog 1 en nog 1. Om het een beetje te spreiden, heeft mama er ook kado's voor de opa's en oma's ingedaan en voor mama en papa. Maar papa vindt de Steve Jobs autobiografie meer iets voor mama. Papa vindt Sinterklaas uberhaupt iets meer voor mama, het is niet helemaal zijn ding, dus hij houdt zich bezig met de catering. Lekkere warm wijn, veel hapjes, lekker. Maar de Sinterklaas is wel voor de kindjes. Met veel enthousiasme wordt alles bekeken en neergezet: het playmobiel huis, de littlest petshop beestjes, de racebaan van hot wheels, het boekje van Liselotte, het poppenhuis, de adventkalenders, elmo en de verkleedjurk voor Tessel. De berg groeit, de crisis is ver weg. 's Avonds wordt alles in bed gestouwd en moe maar voldaan slapen twee kleine kindjes in hun warme bed.

Gewoon een leuk weekend

En dat was het: gewoon een leuk weekend. Het begon vrijdag al met het halen van een berg leuke, lieve kleertjes van Edith. Niet helemaal uit Hengelo, maar ouderwets uit Delfgauw bij de oude buren. De oude buurt bracht wel een hoop herinneringen terug. Op de terugweg twee slapende kindjes, helemaal stuk van de week. Om vijf uur kwamen Imke, Niels en Sietske. Pizza eten met de vier kleintjes en dan logeren. Van kletsen kwam niet veel, na het knofje verhaal sliepen ze al bijna. Mama en Sietske slaan een fles wijn achterover en praten tot diep in de nacht heerlijk over alle besoignes van mama zijn in deze tijd. Sietske heeft bijna een nieuwe baan en begint het leven van een werkende mama weer. Hoe gaat de relatie, hoe blijf je op 1 lijn, welke zaken doe je voor jezelf, hoe ga je om met je schuldgevoel dat het best lekker is om de kinderen regelmatig uit te besteden. Kortom lekkere herkenning. 

We doen de schoenen vol met pakjes omdat de kinderen hun schoen mogen zetten. De volgende ochtend is Berend de eerste die opstaat om half zeven. Helemaal blij rent hij naar beneden en is helemaal onder de indruk van het pakje. Om acht uur komen de twee kleine meisjes naar beneden en ook die zijn helemaal blij. We kijken gezellig Alice in Wonderland van K3 die we in het echt hebben gezien. Berend durft nog steeds niet te kijken en kruipt bovenop mij. Waarop Imke en Tessel ook gezellig erbij komen zitten. Om negen uur komen Sietske en Niels beneden en is het feest compleet. We gaan om tien uur naar het Geertje. Het is extreem rustig, omdat om 14.00 uur de Sint pas komt, maar wij zijn weg voor die storm. De kindjes leven zich uit in de draaimolen en Tessel blijft bang voor alle kippen. Na de pannenkoeken weer naar huis. Sietske gaat naar huis en onze kindjes vallen uitgeput in slaap.

Zondag gaat papa weer zwemmen. De jongens hebben het na een uurtje wel gezien en willen chips in de kantine. Dit is papa's kans om eens flink te praten over alle besoignes van een werkende papa: het huwelijk, het werk, het huis. De papa-zorgen en verwonderpunten. Martine is flink ziek en papa gaat bij Johan het internet aanleggen. Sebastiaan komt dus hier spelen, tot groot genoegen van Berend. Tessel sjouwt braaf achter de jongens aan en moet even hard brullen als ze boven gaan spelen en zij niet mee mag. We bouwen een grote tent in de kamer, alles maar dan ook alles wat uit de kast kan wordt daar uitgehaald en het een immense zooi. Sebastiaan wil blijven eten en daarop vraagt mama aan Martine of ze beide mannen dan maar naar huis wil sturen zodat Johan hier ook mee kan eten en zij nog even op de bank kan liggen.

Het was een geslaagd weekend. Ook de relatie is prima nu we heel knus en gezellig het zevende seizoen van House op de bank hebben gekeken. Al vier jaar kijken papa en mama het seizoen van House in 1 week, drie afleveringen per avond op de bank. Lekker dicht tegen ekaar aan, erg goed voor de relatie.

Met oma gaat het weer helemaal goed. De operatie is prima verlopen, maar Berend weigert er nog steeds over te praten. Vorig weekend zijn we naar het Noorden gegaan omdat Lein haar langverwachte operatie had. Twee keer in het ziekenhuis geweest en 's avonds met pake uit eten. Nu moet oma namelijk bij de dokter slapen. Paar weken geleden was het andersom. De kinderen zijn wel van slag. Op de weg naar huis brult Berend drie kwartier om pake, hij wil terug! Totaal overstuur valt hij uiteindelijk in slaap, ons mannetje vindt dit zo moeilijk. 's Avonds in bed wordt het thema volledig genegeerd. Tessel is praktischer: Oma bed, oma ziek, dino geven (tekening met geplakte dinoplaatjes). Berend is er meer ee bezig en vraagt oma bij het eerst volgende telefoongesprek eerst of ze zich alweer beter voelt. 

Inmiddels heeft Berend ook zijn uitnodiging voor de basisschool ontvangen. Op 11 januari mag hij komen wennen in de groep van juf Marjo bij Sebastiaan. Mama vindt het nu al spannend. En het is nog niet eens Sinterklaas. Het aftellen met de stickers is begonnen. Nog een paar nachtjes. Maar het verhaal dat Sinterklaas luidt op de ramen bonst komt op dikke tranen te staan: dat is eng, mama. Maar alle Sinterklaasliedjes doen het goed. O, kom er eens kijKEN (met nadruk op de laatste klemtoon), vooral Tessie is daar dol op. Nog een paar nachtjes. 

Hij komt!!!

Deze week een beetje rustiger. Groot Burgerzakencongres, echt hoogtepunt van het jaar. Mama is ook baas van Burgerzaken, maar daar maar weinig bemoeienis mee, omdat Ruud al jaar en dag die afdeling uitstekend leidt. Om toch enige feeling te houden, gaat mama elk jaar mee met de afdeling naar het jaarlijkse congres. Echt heel leuk: waarom mag een aanstaande vader wel een ongeboren vrucht erkennen en een aanstaande mama (duomama) niet...... Stel je hent je laten ombouwen van man naar vrouw, maar als je daarna een kind verwekt ben je toch de vader en niet de moeder. Hilarisch, mama staat telkens weer versteld van het eindeloos haargekloof op de vierkante milimeter. Lekker vroeg naar huis om samen met papa nog even wat te drinken en de stand van de wereld door te nemen. Conclusie: allemaal zakkenvullers!!! Economie is natuurlijk dramatisch, vooruitzichten niet echt rooskleurig, alle privileges worden teruggeschroefd. Papa en mama betalen nu 750 euro aan de creche en zijn blij dat als de grootste klap valt in het zelf betalen, we nog maar 1 jaar met 1 kind hoeven. In totaal kost de creche nu bruto 2200 euro, waarvan we dus het grootste deel terugkrijgen van de belasting. Maar papa en mama kijken uit naar het einde van deze enorme kostenpost (hoewel de bso niet echt veel goedkoper is...). Mama heeft papa proberen te verleiden tot het nadenken over de zomervakantie, nu we straks een schoolgaand kind hebben. Mama wil de laatste keer Griekenland, maar dat is niet goedkoop met nu vier volbetalende mensen. Mama doet een rondje internet, maar kan nog niet wennen aan de vrij-uit campings.... Zelfs niet de met een 8 of hoger op zoover. Nee, mama wil Corfu!

Gister een beetje een off-day. Berend blijft maar vroeg beneden komen (om 's avonds om half zeven op de bank in slapp te vallen) en dat maakt de stemming in huis niet echt vreugdevol. Maar..... hij is gekomen. De Sint! Dit jaar een nieuwe sint, nu Bram van der Vlugt na tig jaar afscheid heeft genomen. Maar deze was ook leuk. Pieten zaten op andere bootjes en daar kwamen we natuurlijk pas op zaterdag achter. Berend was al gebombardeerd tot hulppiet. Hij geniet meer en meer. Tessie roept de hele dag 'Sinklaas, Sinklaas' (en Sufen (smurfen) en Beernd (Berend)). Maar ons meisje hield het niet vol tot de intocht van 12.00 uur. Die lag in diepe rust toen onze kleine man de goedheilig man weer aan zag komen. Het Sinterklaasjournaal maakt diepe indruk en alles wordt eindeloos herhaald (wie is dat mama, waarom is die vlag gestolen, waar gaat die piet nu heen). Mama en papa genieten mee van het Sinterklaasjournaal, vooral burgemeester Wellicht ten Overvloede is uit het leven gegrepen (schitterende Martine Bijl). En dan mag voor het eerst de schoen worden gezet, gelukkig hebben papa en mama een echte kachel MET schoonsteen!. Bij gebrek aan wortel (geen zin om boodschappen te doen) leggen we een appel klaar. In de ochtend wordt de chocolademuis met vreugde begroet.

Tessie kan steeds beter praten. Vandaag gaan papa en broer weer zwemmen met Sebastiaan. Tessel: 'Mama?, ja Tess, 'Mama, mama, boer auto', ja, je broer zit in de auto. 'Ja, papa auto'. Ja bij papa in de auto, wat gaan ze doen?' Semme (zwemmen), Tessel mama'. Ja, lieverd jij blijft lekker bij mama.  

Enerverende week

Zo hoogtepunt van mama's week achter de rug: de samenvoeging van de sociale diensten is een feit. gister tot 22.30 uur in de raadszaal gezeten met de twee andere mannen van Wassenaar en Leidschendam. Nog twee ondersteunende briefjes aan de wethouder gestuurd tijdens de behandeling, stemming: 3 partijen voor, twee tegen, voorstel aangenomen. In de gang naast de raadszaal klein feestje gevierd. Al sinds een jaar hebben we elke donderdagmiddag vergadering en deze middag was de gein niet van de lucht. Krijg je ervan als je al een jaar intensief samenwerkt. De medewerkers van mama vinden het allemaal maar matig, nu ze echt weg gaan over zes weken. Jolanda opdracht gegeven tot een knalfeest met bergen champagne. Verder gister geprobeerd ramp voor gemeente te voorkomen in hoedanigheid als vervangend hoofd Ruimtelijke Ordening. Secretaris kon mama wel zoenen. Vele goede daden dus, maar mama is wel bekaf. Papa was zo lief om vanochtend op de staan, het jongetje beneden te planten met tv en Ipad en klein meisje aan te kleden. Mama kon zelfs tot 8.15 uur blijven liggen, heerlijk. Want bij alle drukte bleken de kleintje ontzettend last te hebben van het uurtje tijdsverschil nu de klok weer terug is. Berend heeft het gepresteerd om de hele, maar dan ook de hele week om 5 uur naast ons bed te staan!

Uitspraak: Mama, later.., als ik groot ben, ga ik leren rekenen, autorijden en naar de maan.

Mama, mama, mama, dortas uit (doratas, gevuld met knuffels, playmobiel, albert heijnkaartjes en een half opgegeten koek, moet op de schouders worden gehezen).

Mama, zeepaatje (zeepaardje, klein plasticbeestje waar ze dus de naam van kent)

Richting broerlief: Compjuter, mij MIJ!

Het is stralend weer, de crisis in Griekenland is ver weg. Papa is al aan het kijken of hij de tuin niet als moestuin kan inrichten in het kader van volledige zelfsupporting indien de totale economie instort en we terug gaan naar de dagen voor het geld. Zelfde geldt voor zonnepanelen, watertanks en andere zaken. Mama wordt helemaal aangestoken door de conspiricytheorieen en is aan het kijken hoe we de kinderen over drie jaar moeten kleden als alle dozen met opvolgende maten op zijn en er geen nieuwe kleren meer worden gemaakt en mama nog niet heeft leren breien. Verder zijn we niet echt paranoide, hoor, alleen realistisch zoals papa zou zeggen.... Mama gaat vanmiddag maar snel de Sinterklaaskado's kopen als afleiding.

Volgende pagina »